Is er niemand?

Elke week ontmoet ik mensen uit allerlei bedrijven in ons land. Sommige verhalen of opmerkingen blijven bij mij hangen omdat het me raakt of ontroert.

Dit keer is het omdat het me ervan bewust maakt dat we, zonder dat we het willen, dingen kunnen zeggen die de ander pijn doen. In een organisatie waar circa 100 mensen werken die veel projecten buitenshuis doen, is er de binnendienst die altijd op kantoor aanwezig is. Ze horen erbij als een vaststaand gegeven. Menigmaal komt er een van de projectleiders op kantoor die dan zegt: “Is er niemand vandaag?”

Een onbewuste opmerking met een zeker niet verkeerde intentie. Een van de mensen van de binnendienst was deze week bij mij en vertelde me hoe pijnlijk zo’n opmerking voor haar is. Ze weet zich gewaardeerd door iedereen in de organisatie. Sterker nog ze weet dat ze het fundament is waarop de organisatie is gebouwd. Toch treft de opmerking haar. Ben ik toch niet van belang? Is mijn werk niet belangrijk omdat ik geen projecten doe?

Natuurlijk is dit een raakpunt van haar. En daardoor kunnen we in de coaching een stukje heling doen. Maar er is ook een andere kant. Dat van de anderen, die ik bij deze uitnodig om meer bewust te worden van wat je zegt als je je kantoor binnen komt.

Ik ben er nog meer bewust van geworden hoe belangrijk ooghoogte is als uitgangspunt van samenwerken. Gelijkwaardigheid als mens, ook al heb je niet dezelfde functie of positie in de organisatie.

Herken je jezelf in dit verhaal?

Laat het me weten, ik ben benieuwd of dit in andere organisaties ook herkenbaar is.

May Ing Tan

Moeiteloos leven, kan ik dat ook?

Zwoegen, plannen, streven, hard werken, schouders eronder, doorzetten. Dit is een opsomming van het vele moeten in haar leven. Ze moet ook een leuke moeder zijn, een liefdevolle vriendin/vrouw. Wanneer ze dat niet is, voelt dat voor haar als falen en dat mondt uit in zichzelf verwijten, uitgeput zijn, somber worden, kiezen op elkaar, lijden en zich hopeloos voelen. Hieronder lees je een greep uit onze coaching sessies.

“Ik wil het zo graag…!!”
“Ik wil het zo graag!” is wat ze aldoor zegt in de coaching sessies die ik met haar heb. Elke keer, besluit ze om er toch maar weer voor te gaan, want wat kan zij anders….? Maar ze twijfelt of ze het nog gelooft. Ze vraagt zich af of haar leven ooit moeiteloos gaat aanvoelen. Ze wil zo graag tevreden zijn met zichzelf, met haar inspanningen en met hoe ze haar leven inricht.

Leven vanuit je midden
In de coaching sessies oefenen we om ‘in haar midden’ te blijven, ook wanneer er narigheid zich aandient. Dat is mogelijk als iemand verbonden is met haar essentie en het midden staat dan symbool voor het centrum van zichzelf. In dit centrum vindt zij haar rust, haar passie en creatieve vermogen. In dit midden ervaart ze rust, ontspanning en een diep weten. In plaats van moeten is er meer willen vanuit vertrouwen. Hier is minder beïnvloeding van buitenaf. Zij kiest vanuit dit midden waar ze naar luistert en waar ze naar kijkt.

Wanneer iemand in staat is om zo in het midden te blijven dan voelt de persoon zich verbonden met anderen en gedragen door het leven. Hij/zij heeft vertrouwen in zichzelf en ook vertrouwen in het leven. Van daaruit kan de persoon gezonde en liefdevolle keuzes maken voor zichzelf.

Het maakbare leven – een verslag van haar ervaringen
Er is momenteel een veelheid aan mogelijkheden om zo in je midden te komen. We leven in een periode van “Het maakbare leven.” En “De maakbare mens.”

Zij vertelt hoe ze verdwaalde in alles wat ze heeft geprobeerd. Hieronder een verslag van haar ervaringen:

“Als je verbonden bent met internet, Instagram of YouTube, dan vind je een stroom van boodschappen van allerlei bezielde mensen, zelfhulpboeken en stromingen. Online staat er vol mee.

Er wordt je aangeraden om je aandacht te richten op positiviteit. Schrijf op waar je dankbaar voor bent en je geluksgevoel groeit. Eet gezond, doe aan krachttraining en wandel. Buitenlucht is goed voor je! Ga mediteren en doe ontspanningsoefeningen. Haal aandachtig adem. Neem een detox bad of douche juist met koud water.

Visualiseer alsof dat wat je wilt, of in dit geval- hoe je je wilt voelen- al helemaal hebt! Dat het er al is. Net als een plaatje. En praat er ook zo over. Maak een moodboard van je doel/droom en het komt naar je toe!

Focus je! Pak geluksmomentjes. Een zonnestraal, koffie met een vriendin. Een fijn boek of bad. Vergelijk je niet met mensen die het beter hebben. En laat je Dragen. Val samen met je dieper Weten. Je Flow. Verhoog je frequentie en Vertrouw op het Universum of op God- net wat je wilt. En heb vooral heel veel zelfcompassie; Liefdevol zijn naar jezelf. En kijken naar wat er Wel Goed Gaat”.

Moed om stil te staan
Ze wordt er sarcastisch van. Een diepe zucht ontsnapt haar. Ze ervaart dat ze de laatste tijd, ondanks alle pogingen, het gevoel heeft dat ze scheef groeit. Eerlijk gezegd wordt ze bij alles kortstondig blijer of positiever.

In onze sessies besteden we dan ook aandacht aan de andere kant van het leven. Ze mag ook voelen wat er naar voelt. We staan er bij stil. Naar is een understatement. Er is best veel gebeurd in haar leven. En nooit heeft ze daarbij stil gestaan. Tot nu toe is er te weinig tijd geweest voor reflectie en daardoor te weinig ruimte om gewaar te zijn van haar innerlijke roerselen. Daar heb je ook moed voor nodig. En soms een begeleiding om de donkere kanten aan te kijken.

Voel het maar! Wees erbij met je aandacht. Zonder oordeel. Er hoeft niets. Laat het er maar zijn. Geef er uiting aan. In onze sessies oefenen we met ervaren wat er is. Langzaam maar zeker, gaat ze verschuiven, van het veroordelenvan hoe ze zich voelt, naar het ervarenvan hoe ze zich voelt. Ze heeft zo geleden onder het veroordelen van zichzelf en door het te kunnen ervaren opent ze wie ze is en ruimte om er te mogen zijn.

Van lijden naar leven.
Na een periode komt er meer rust en balans in haar leven. Er is zowel meer lichtheid en ook meer diepe ervaringen. Er is meer ruimte voor zijn en meer ruimte voor wie zij is. Er zijn meer momenten van in het midden zijn. Ze realiseert zich dat ‘het maakbare’ met kleine stapjes gaat en ze kan tevreden kijken naar de stappen die zij heeft gemaakt.

En er is inderdaad zelf-Compassie. Ze zegt dat haar hart nu stroomt. Ze is vaker tevreden met zichzelf. En ja het leven voelt steeds meer moeiteloos. Bij elke tegenstand, pakt ze de draad weer op. Dat is alles wat je hoeft te doen, weet ze nu.

Moeiteloos

MOEITELOOS

Met een prachtige bos bloemen in de hand stond ze voor mijn deur. Om samen met me te vieren dat het haar heel goed gaat. Ze heeft een aanstelling gekregen als directeur. Waar ze zich over verwondert en waar ze het meest van geniet, is dat het zo moeiteloos gaat. “Wie heeft dit ooit gedacht? Ten eerste dat ik ooit deze functie zou krijgen en ten tweede dat ik er zo van geniet en me zo weinig druk maak om van alles en nog wat.” Ik moedig haar aan om nog meer te vertellen en om dit belangwekkende geluksmoment voluit te vieren. Ik zeg haar hoe belangrijk het ook voor mij is om deelgenoot te zijn van dit prachtig moment. Dat we in een cultuur leven waar we meer aandacht krijgen -of zelf meer aandacht nemen- voor datgene wat minder goed gaat. En dat het zo’n groot cadeau is als iemand speciaal naar me toe komt om dit met me te delen.

We staan stil bij wat moeiteloos betekent. Het is niet dat er geen problemen zijn en zij in een ideale organisatie terecht gekomen is. Er is werkdruk, genoeg projecten die goed en op tijd gedaan moeten worden. Genoeg moeilijke beslissingen die genomen moeten worden. Net als op alle andere werkplekken. Het moeiteloze blijkt het effect van een bewustzijnsproces waardoor ze in staat is om vanuit haar midden – haar essentie en haar bestuurskracht – te handelen. En dat is niet moeiteloos. Het is zelfs een kunst om bij een moeilijke uitdaging van het leven je bestuurskracht te behouden.

Lukt het je wel dan is het gevolg daarvan dat je midden in de storm van het leven toch in je comfortzone kan blijven. Er is een mooie uitdrukking voor deze staat van zijn (Sara Lee): “Nestel je in je bestaan en ontspan…” Als een vogel in haar nest of een vos in zijn hol. Je voelt geborgenheid in je eigen bestaan, waar in je kunt ontspannen en de wereld tegemoet kunt treden. Ook de moeilijke gesprekken.

“Mensen werken graag met me. Ik moest een klus klaren waarvoor ik anderen nodig had. Ik stuurde een mail en ik kreeg tien positieve reacties. Ik voel de ontspanning waardoor het lijkt alsof ik uit de lucht pluk welke vragen ik moet stellen, welke beslissingen ik moet nemen”. Maar het is natuurlijk niet uit de lucht plukken, want daarin zit het niet. Het zit in je eigen vastberadenheid, je eigen overzicht, daadkracht. Intuïtief en helder wetend. In contact met haar Zelf en daardoor met anderen die ze daar tegenkomt.

Hoe meer ze als directeur ontspant, hoe meer de organisatie zich ontspant. Zelfs de klanten merken het op.
Sinds deze ontmoeting vier dagen geleden glunder ik als ik aan deze ontmoeting denk.

Door: May Ing Tan